ΠΟΛΙΤΕΥΤΡΙΑΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΑΣ
Καβάλα 22 Νοεμβρίου 2012.
Ιούνιος 2012. Ο κύριος Βενιζέλος με τραγικές κορόνες προειδοποιούσε τον ελληνικό λαό, ότι τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας τελειώνουν και η χώρα θα κήρυττε στάση πληρωμών και παύση καταβολής μισθών και συντάξεων. Με την εμβολή του τρόμου στη σκέψη του κάθε πολίτη και την αγωνία του να μην είναι αυτός υπεύθυνος με την ψήφο του στην έξοδο της χώρας μας από το ευρώ και την συνακόλουθη πτώχευση, οδηγηθήκαμε στα αποτελέσματα των εκλογών του Ιουνίου.
Νοέμβριος 2012. Με κυβέρνηση Σαμαρά τώρα και υπουργό οικονομικών έναν τραπεζίτη, αντί της προηγούμενης που είχε πρωθυπουργό έναν τραπεζίτη, ανηγγέλθη τόσο σε εμάς τους απλούς πολίτες όσο και στους βουλευτές, με τραγικές κορόνες και πάλι, ότι εάν δεν ψηφιστούν το μεσοπρόθεσμο και ο προυπολογισμός και η Ελλάδα δεν πάρει την δόση, στις 16 Νοεμβρίου τελειώνουν και πάλι τα ταμειακά διαθέσιμα , η χώρα θα κηρύξει στάση πληρωμών, παύση καταβολής μισθών και συντάξεων , αδυναμία εισαγωγής φαρμάκων και οι πιστωτές μας θα προχωρήσουν σε κατασχέσεις .
Η ίδια λογική της απειλής επικρέμεται πάνω από το κεφάλι μας με την ίδια ακριβώς πρόκληση φόβου κάθε φορά που πρέπει να ψηφίσουν νέα μέτρα εναντίον μας και κάθε φορά με την ίδια αιτιολογία το τέλος των ταμειακών διαθεσίμων και τη χρεοκοπία της χώρας μας.
Σύμφωνα με την λογική της πολιτικής ήδη έχουμε πτωχεύσει γιατί σήμερα που γράφω το κείμενο αυτό είναι 22 Νοεμβρίου. Στο πλαίσιο αυτό και σύμφωνα με τις απειλές τους, ουδείς έπρεπε να πληρωθεί. Παρόλα αυτά οι μισθοί και οι συντάξεις καταβλήθηκαν κανονικά ενώ η δόση δεν ήρθε και θα αργήσει πολύ να έρθει ως φαίνεται από την πλήρη ασυμφωνία που διατυπώνεται και διαπιστώνεται στην κατά τα άλλα ενωμένη Ευρώπη, γιατί η κάθε πλευρά της τριμερούς χρηματοδότησης αφενός προωθεί τα δικά της συμφέροντα και αφετέρου δεν έχουν συμφωνήσει στο ζήτημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους.
Επομένως η λογική απειλής των πολιτικών με την πτώχευσή μας από τον Μάιο και μετά για να περνούν κάθε φορά και σκληρότερα μέτρα εναντίον της κοινωνίας , χάνει την πειθώ της όσο χρησιμοποιείται κατʼ εξακολούθηση και ομοιότροπα.
Αλλά ταυτόχρονα χάνεται και οποιαδήποτε αξιοπιστία σε κάθε επίπεδο της οικονομικής πολιτικής. Γιατί πρέπει να πιστέψουμε ότι πρέπει να υποβληθούμε και σε άλλες θυσίες και μόλις υποβληθούμε σε αυτές θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και θα έρθει η ανάπτυξη; Πως θα πιστέψουμε πως αυτά τα μέτρα του μεσοπρόθεσμου είναι τα τελευταία ύψους 14,2 δις. ευρώ, αφού το ίδιο πρόγραμμα προβλέπει επιπλέον μέτρα ύψους 4,7 ευρώ και το προσχέδιο της Κομισιόν ζητά μέτρα 6,6 δις ευρώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου